Ástarheit – Til minningar um Sólveigu

Skrifað um December 17, 2016 · in Almennt · 1 Comment

Við útför konu minnar, Sólveigar Aðalbjargar Sveinsdóttur, hinn 25. nóvember 2016, frumflutti Bergþór Pálsson, söngvari, lag eftir sig við kvæðið Ástarheit, sem eg orkti til Sólveigar á sextugs afmæli hennar 2008. Undirleikari var Kári Allansson.

Ástarheit. Lag: Bergþór Pálsson – Texti: Ágúst H. Bjarnason

 

Nótur:
Ástarheit

Manstu okkar fyrstu kynni fyrrum?
Fuglinn söng um vorsins blómatíð.
Við sátum löngum ein á kvöldum kyrrum,
kviknuðu þá ástarskotin blíð.

Hurfu mér þá allar sorgir sýnum,
sæl var þrá, sem vakti með mér þá.
Bundinn var eg blíðum örmum þínum,
bros þitt var sem angan rósum frá.

Á kvöldin, þar sem ómar ölduniður,
eirlitt sef við bakka vatnsins grær
og loftin bláu fyllir fuglakliður,
finn eg bezt, hvað þú ert öllum kær.

Ef grúfir yfir dimmum Tjörnestanga
tunglið hrímgult út við sjávarrönd,
ljúft er þá að sofna við þinn vanga
og vonsæll svífa inn í draumalönd.

Fjöllin háu fegurð sinni skarta,
fangar hugann landsins glæsta mynd.
Hvað er sælla‘ en fast við fjörugt hjarta
fá að teyga heimsins svalalind?

Í návist þinni er hver dagur draumur,
og daggsvalt laufið geymir sporin þín.
Um sálu mína líður sælustraumur
og segir mér, að þú ert konan mín.

Leitarorð:

One Response to “Ástarheit – Til minningar um Sólveigu”
  1. Per Jobs says:

    Så fint. Vacker sångröst

Leave a Reply

:: Ágúst H. Bjarnason