Óbrigðult ráð við svefnleysi

Skrifað um November 11, 2012 · in Almennt

Adolf Oppermann (1861-1931) og Carl Vilhelm Prytz (1857-1928)

Adolf Oppermann (1861-1931) og Carl Vilhelm Prytz (1857-1928)

Á fyrstu áratugum síðustu aldar voru þeir prófessorarnir Adolf Oppermann (1861-1931) og Carl Vilhelm Prytz (1857-1928) kennarar í skógrækt við skógræktardeild Landbúnaðar-háskólans danska. Prytz kom mikið við sögu á fyrstu árum skógræktar hér á landi, og meðal annars benti hann á sérkenni íslenzks jarðvegs, sem síðar leiddi til þess, að Kofoed-Hansen (1869–1957) sýndi fram á fyrstur manna, að hér væri löss- eða fokjarðvegur.

Þeim prófessorunum var ekki vel til vina og töluðust sem minnst við. Á milli herbergja þeirra var hurð, en báðir höfðu sett stóra bókaskápa fyrir hana, þannig að enginn samgangur var þar á milli.

Nemendum og aukakennurum þótti þetta miður og vildu reyna að bæta úr. Því var það á skógarferð einni, að þeir komu því svo fyrir, að prófessorarnir voru settir upp í sama vagninn, en þá var farið milli staða í hestvögnum. Gekk nú allt vel og þeir fóru að tala saman í bróðerni, prófessorarnir, en þar kom, að próf. Prytz geispaði mjög. Spurði þá Oppermann að því í meðaumkunartón, hvort prófessor Prytz hefði ekki sofið vel. Hann kvaðst hafa orðið andvaka eins og hann ætti oft vanda til. Prófessor Oppermann sagði, að það væri óbrigðult ráð við svefnleysi að taka inn svefntöflur, en Prytz sagðist oft hafa reynt það án árangurs. Þá er annað ráð, sagði Oppermann, og það er að lesa sig í svefn. Prófessor Prytz kvaðst hafa þrautreynt það án þess að það kæmi að haldi. »En hafið þér, prófessor Prytz,« spurði Oppermann, »nokkurn tíma reynt að lesa það, sem þér sjálfur hafið skrifað?«

Ekki batnaði samkomulagið eftir þetta.

ÁHB / 11.11.2012
(Heimild: HB 1975.)

 

Leitarorð:


Leave a Reply

:: Ágúst H. Bjarnason