Tillaga um að friða mýrar

Skrifað um February 3, 2015 · in Almennt · 1 Comment

Snemma í september 1969 þurfti eg að sníkja mér far frá Hreðavatni norður í Víðidal. Fór eg snemma morguns út á þjóðveg og eftir nokkra stund stansaði Rússajeppi hvar í framsæti sátu tveir myndardrengir, sem eg kannaðist strax við. Þetta voru Pétur Kjartansson, síðar lögfræðingur, og Skarphéðinn Þórisson, síðar ríkislögmaður. Þeir höfðu verið einu eða tveimur árum á eftir mér í menntaskóla.

Þeir buðu mér sæti aftur í, ef eg gæti vakið mann, sem svaf þar í sæti endilangur. Eg ýtti duglega við honum og þá reis þar upp Haraldur Blöndal, sem eg hafði lítillega kynnzt nokkru áður. Þessir þrír voru á leið norður á Blönduós til þess að sitja þar þing Sambands ungra sjálfstæðismanna.

Hófust nú fjörlegar umræður um ýmis málefni og var Haraldur hinn mesti fjörkálfur alla leiðina. Svo kom, að hann spurði mig, hvað væri mikilvægast að gera á sviði grasafræði. Hann væri tilbúinn til þess að bera það fram á væntanlegu þingi. Sagði eg þeim þá frá því, að eg hafði þá um vorið verið á tveimur ráðstefnum í Svíþjóð, þar sem rætt var um nauðsyn þess að friða mýrlendi. Sett hafði verið á stofn hópverk í rannsóknum á friðun votlendis, sem fékk nafnið »Projekt Telma« annars staðar á Norðurlöndum. Man eg, að þeir hlógu dátt að þessum áformum frænda okkar að friða mýrar, en Haraldur sagðist þá ætla að flytja tillögu um þetta á þinginu, að friða íslenzkar mýrar.

Þegar komið var norður í Víðidal, kvaddi eg þá félaga, sem héldu för sinni áfram. Svo var það ári síðar, að eg mætti Pétri á förnum vegi. – „Haraldur fór þrisvar í pontu á þinginu til að flytja tillögu um að nauðsynlegt væri að friða mýrar á Íslandi, en fundarstjóri tók alltaf af honum orðið og skipaði honum að setjast,“ sagði Pétur við mig.

Eftir á að hyggja hef eg oft hugleitt, hvað sjálfstæðismenn eru alltaf seinheppnir og hlýða ekki kalli tímans. (Gaman væri að vita, hvort þetta er ekki skráð í fundagerðarbók.)

ÁHB / 3. febrúar 2015

Leitarorð:

One Response to “Tillaga um að friða mýrar”
  1. Pétur Kjartansson says:

    Sæll vertu, Ágúst,
    Það er gaman að heyra frá þér eftir öll þessi ár. Ég hef nú fylgzt með þér og störfum þínum í gegnum tíðina, man eftir þér úr ’66 árgangi, við vorum ’68, og sérstaklega þessu ánægjulega ferðalagi á Blönduós.
    Minni þitt er greinilega óbrigðult, því lýsingin er nákvæmlega kórrétt í öllum greinum! Ég minnist þessarar hugmyndar þinnar, sem þú nefnir réttilega að við vorum eitthvað skeftískir á, en við Haraldur, sem var einn minn bezti vinur meðan hans naut við, ræddum þennan atburð margsinnis og vorum sammála um að þessi tillaga hefði betur verið samþykkt. Svona er þetta allt saman.
    Hitt er það, að þessi atburður lýsir Halla vel. Þó hugmynd þín virtist framandi, þá var hann tilbúinn að skoða hana og fannst hún nægilega óhefðbundin til þess að hann vildi berjast fyrir henni, og það gerði hann sannarlega.
    Takk fyrir söguna og gott minni!
    Beztu kveðjur,
    -Pétur

Leave a Reply

:: Ágúst H. Bjarnason